Tadeusz Drzazgowski

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Tadeusz Drzazgowski, ur. 20 X 1945 w Bytowie. Ukończył Liceum Eksternistyczne w Katowicach (1973), 1973-1976 student Politechniki Śląskiej, Wydz. Elektryczny.

W 1963 zatrudniony w białostockim Przedsiębiorstwie Budowy Gazowni, następnie do 1971 wielokrotne zmiany miejsca pracy, 1971-1981 pracownik Gliwickiego Przedsiębiorstwa Budownictwa Węglowego. W 1979 zatrzymany na 48 godz. za próbę przekazania pieniędzy dla KSS KOR (wręczył je prowokatorowi).

Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego w GPBW; w 1981 członek Gliwickiej Grupy Działania KPN.

13 XII 1981 – 1990 w ukryciu; 13 XII 1981 współtwórca II Garnituru Gliwickiej Delegatury „S”, tego samego dnia wydrukował (z Bogusławem Choiną i Andrzejem Jakubcem) na dziecięcej drukarence ulotki z hasłami: „Precz z komuną”, „Wypuścić internowanych”, „Przywrócić Solidarność”, następnie je rozrzucił, 14 XII 1981 wydrukował (z Bogusławem Choiną i Andrzejem Jakubcem) na ramce 1. nr „Biuletynu II Garnituru Gliwickiej Delegatury”; 31 XII 1981 organizator wysyłki ulotek „pocztą balonową” (baloniki napełniano gazem ziemnym); w 1982 szef i koordynator prac IIGGD„S”, zrzeszającej kilkanaście grup; organizator manifestacji 3 V w Gliwicach; pomysłodawca Radia „S” IIGGD„S” i MKO Zabrze użytego do zorganizowania drugiej manifestacji – 31 VIII 1982 (nadajnik krótkofalowy 37 m skonstruował Witold Kuczyński). 8 X 1982 – w odpowiedzi na ustawę delegalizującą „S” – organizator akcji opieczętowania hasłem „Solidarność żyje” 150 autobusów komunikacji miejskiej w gliwickiej zajezdni (stemple wykonał Tadeusz Bełz); w 1983 oddał kierowanie Delegaturą Piotrowi Kowrydze. Od 1983 założyciel kilku drukarń, szkoleniowiec kilkunastu zespołów drukarskich głównie dla Solidarności Walczącej na Górnym Śląsku i we Wrocławiu. W ukryciu w różnych miastach, m.in. w Gliwicach: szef podziemnej drukarni („WiS”, „PIK”, „Górnik Polski”, Donosy S. Mrożka, banknoty „Pierwyj Ekspierimientalnyj Russkij DOLar”, wydawnictwa SW, druki okolicznościowe, ulotki); od VIII 1985, po wpadce drukarni, poszukiwany listem gończym. Inicjator antologii poezji powstałej w XII 1981 i I 1982 pt. Reduta Śląska (1982); współautor opracowania z V 1982 pt. Społeczne koszty oporu społecznego.

1990-1996 kilkakrotnie zmieniał miejsca pracy, od 1996 pracownik gospodarstwa rolno-warzywnego w Praczach k. Milicza. Od 2010 na emeryturze.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).

1980-1982 rozpracowywany przez Wydz. V-2 KW MO w Katowicach w ramach SOS krypt. Murarz; do 1988 przez p. V-2 RUSW w Gliwicach w ramach SOR krypt. Balon.

Andrzej Jarczewski