Tadeusz Konik

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Tadeusz Konik, ur. 25 XI 1942 w Czułowie k. Krakowa. Ukończył Technikum Mechaniczne w Krakowie (1969).

1959-1999 kolejno: ślusarz, ślusarz brygadzista, mistrz w WSK PZL w Krakowie. W l. 60. i 70. autor wniosków racjonalizatorskich. 1956-1959 w ZHP, 1961-1966 w ZMS, 1962-1980 w PZPR. 1976, w czasie trwania protestów w kraju, powołany na czterdziestodniowe przeszkolenie wojskowe w zaostrzonych warunkach do Orzysza.

Od IX 1980 w „S”, członek Prezydium KZ „S” WSK PZL, od XI 1981 wiceprzewodniczący KZ ds. kontaktów z załogą.

Po 13 XII 1981 współorganizator wieców, oflagowania i akcji ulotkowych w WSK PZL przeciwko stanowi wojennemu, organizator (wraz z ks. Stanisławem Małysiakiem) Mszy za Ojczyznę w kościele mariackim 13. dnia każdego miesiąca; szef TKZ oraz główny skarbnik w podziemnych strukturach zakładowej „S” (blisko współpracował z Andrzejem Świerczyńskim, Jerzym Ciaćmą, Krzysztofem Adamskim, Stefanem Gołdą), członek MKS Kraków; organizator zbierania składek na działalność związkową oraz na pomoc represjonowanym przekazywanych do Komisji Charytatywnej Episkopatu Polski w Krakowie przy klasztorze Dominikanów, nast. do Arcybiskupiego Komitetu Pomocy Więzionym i Internowanym/Arcybiskupiego Komitetu Pomocy, organizator rozprowadzania darów; współorganizator działalności wydawniczej podziemnego pisma „Jesteśmy – Będziemy” oraz druków okolicznościowych, pomagał w transporcie materiałów do druku „Hutnika” (we współpracy m.in. z Leszkiem Jaranowskim, A. Świerczyńskim, Janem Polewką, Tadeuszem Świdą); organizator kolportażu, kolporter literatury i podziemnych pism, m.in.: „Hutnika”, „Kroniki Małopolskiej”, Tygodnika Mazowsze”, „PWA”, „Promienistych”, „Małej Polski”, „Paragrafu”, paryskiej „Kultury”, ulotek (zaopatrywał się m.in. u Władysława Tyrańskiego, Andrzeja Fusa, Doroty Stec-Fus, L. Jaranowskiego, Franciszka Święchowicza); organizator biblioteki wydawnictw niezależnych w WSK PZL; uczestnik Duszpasterstwa Ludzi Pracy, Chrześcijańskiego Uniwersytetu Robotniczego im. kard. Stefana Wyszyńskiego w Krakowie-Mistrzejowicach, demonstracji, spotkań podziemnych struktur, organizator klubów dyskusyjnych i szkoleń, dot. m.in. samorządności i wyborów do rad pracowniczych. XI 1982 organizator strajku w WSK PZL (następnie pomocy dla zwolnionych) oraz przerw w pracy 13 XII w kolejnych latach; od 1983 organizator pielgrzymek na Jasną Górę; 1986 uczestnik szkolenia we Francji z zakresu prawa pracy zorganizowanego przez CFTC. Wielokrotnie przesłuchiwany, szykanowany i zastraszany przez SB oraz dyrektora zakładu Romana Świerzowskiego (m.in. od 1983 brak możliwości zatrudnienia na stanowisku zgodnie z kwalifikacjami, pomijany przy podwyżkach). 1987-1999 własna działalność gospodarcza; V 1988 organizator pomocy finansowej dla strajkujących w HiL.

1989 uczestnik kampanii wyborczej KO „S”: kolporter ulotek, plakatów, mąż zaufania w komisji wyborczej. 1990 współorganizator PC w Krakowie. 1989-1992 wiceprzewodniczący, następnie przewodniczący KZ „S”, delegat na WZD; do 1999 członek KZ. Od 1999 na emeryturze.

Odznaczony Brązową Odznaką za pracę społeczną na rzecz m. Krakowa (1986).

Sławomir Chmura