Tadeusz Pyrtak

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Tadeusz Pyrtak, ur. 16 II 1945 w Chełmie, wykształcenie zawodowe (tokarz).

1962-1963 pracownik KWK Jastrzębie-Moszczenica, 1963-1968 Kombinatu Cementowego Chełm, 1968-1973 Wojewódzkiego Zakładu Doskonalenia Zawodowego w Lublinie Oddział w Chełmie, 1973-1974 Powiatowego Zarządu Dróg Lokalnych w Chełmie, 1974-1975 Spółdzielni Kółek Rolniczych w Kamieniu, 1975-1977 Przedsiębiorstwa Transportowo-Sprzętowego Budownictwa Transbud-Lublin w Chełmie, 1977-1985 Chełmskich Zakładów Obuwia, 1985-1986 Spółdzielni Usług Rolniczych w Siedliszczu, 1986-1990 Spółdzielni Produkcji Rolno-Przemysłowej Odra w Kolonii Nowosiółki.

Od IX 1980 w „S”, współorganizator i członek Komitetu Założycielskiego, następnie KZ w ChZO, przewodniczący Komisji Wydziałowej w ChZO; w III 1981 delegat na I WZD Regionu Chełm, członek ZR, od XI 1981 Prezydium ZR. II-III 1981 członek zespołu redakcyjnego (wraz z Urszulą i Mirosławem Rylami, Wiesławem Grabowskim i Elżbietą Wołoszyn) „Biuletynu Informacyjnego Komisji Zakładowej NSZZ «Solidarność» w Chełmskich Zakładach Obuwia im. PKWN” (ukazały się 3 nr.). W VIII 1981 zatrzymany za udział w akcji plakatowej w Chełmie (wraz z Januszem Andrjanowem, Cezarym Lipertem, Zbigniewem Hermanem, Barbarą Korol i Mirosławem Misiecem), Prokuratura Rejonowa w Chełmie wszczęła postępowanie, zarzucając im rozpowszechnianie plakatów o treści poniżającej i wyszydzającej rząd i system ustrojowy PRL; w I 1983 Wojskowy Sąd Garnizonowy w Lublinie umorzył postępowanie przeciwko T. Pyrtakowi.

14 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Chełmie, Włodawie, Załężu k. Rzeszowa, Kielcach-Piaskach, Nowym Łupkowie, zwolniony 15 X 1982. Po wyjściu współpracownik RKK w Chełmie (kolporter wydawnictw podziemnych, uczestnik akcji ulotkowych. 18 V 1984 aresztowany pod zarzutem kontynuowania działalności w podziemiu; 24 VII 1984 Sąd Rejonowy w Chełmie umorzył postępowanie na mocy amnestii. 3-5 V 1987 zatrzymany w związku z udziałem w uroczystościach religijnych w Lublinie, 5 V 1987 skazany (wraz z Romanem Zychem oraz Wiesławą i Marianem Jonakami) przez kolegium ds. wykroczeń na karę grzywny za rzekome zakłócanie porządku publicznego.

W I 1989 współzałożyciel jawnego MKO w Chełmie. W 1989 zaangażowany w kampanię wyborczą KO (druk oraz kolportaż ulotek i plakatów). 1990-1994 ponownie pracownik ChZO; przewodniczący KZ „S” tamże. W 1989 i 1992 delegat na kolejne WZD Regionu Chełm, 1989-1994 członek ZR. Od 1994 na emeryturze.

Małgorzata Choma-Jusińska