Tadeusz Stanisław Kopecki

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Tadeusz Stanisław Kopecki, ur. 26 VI 1948 w Zielonej Górze. Absolwent Wyższej Szkoły Inżynierskiej tamże (1979).

30 V 1960 uczestnik demonstracji w obronie Domu Katolickiego, stłumionej przez MO. W III 1968 odmówił podpisania petycji potępiającej protesty studenckie, wykonawca (z bratem, Witoldem Kopeckim) symboli Polski Walczącej na murach. 1969-1972 technik budowlany w Zielonogórskim Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych, 1972-1983 technik laborant, samodzielny inżynier, następnie pracownik dziekanatu w WSI w Zielonej Górze.

Od IX 1980 w „S”; w X 1980 inicjator, organizator, następnie przewodniczący Komitetu Założycielskiego przy WSI, od XII 1980 przewodniczący KZ; od VI 1981 przewodniczący Regionalnej Komisji Porozumiewawczej Nauki „S”; w 1981 współorganizator (m.in. z NZS), uczestnik strajków, protestów, akcji petycyjnych (np. w obronie więźniów politycznych, o powszechny dostęp do paszportów), współorganizator biblioteki wydawnictw niezależnych, kiermaszu wydawnictw niezależnych na WSI; inicjator wydania przez ZR (drukarnia ZR) książki Czesława Miłosza Zniewolony umysł.

13 XII 1981 ukrył dokumentację (m.in. protokoły z posiedzeń), bibliotekę i fundusze „S” przy WSI; 1982-1983 drukarz, kolporter pism podziemnych, ulotek, wykonawca napisów na murach, uczestnik manifestacji, zbiórek pieniędzy na rzecz represjonowanych (we współpracy z m.in.: Arkadiuszem Olszowym, Elżbietą Klingier, braćmi: Witoldem, Leszkiem, Robertem); objęty zakazem rektora WSI swobodnego poruszania się po budynkach uczelni. 1982-1983 drukarz, kolporter podziemnego pisma „Solidarność Środkowego Nadodrza” sygnowanego przez Tymczasową Regionalną Komisję Koordynacyjną „S”; 26 VIII 1982 aresztowany, przetrzymywany w areszcie KW MO, następnie w AŚ w Zielonej Górze, 18 XI 1982 zwolniony, do 11 V 1983 pod dozorem MO, 11 V 1983 postawiony (z A. Olszowym, R. Kopeckim, Piotrem Sikorskim, Piotrem Kiszczycem, Karolem Małyską) przed Sądem Rejonowym w Zielonej Górze, skazany na 10 mies. więzienia w zawieszeniu na 2 lata.

Od IX 1983 na emigracji w Norwegii; 1983-1986 członek Towarzystwa Polsko-Norweskiego; w 1985 uczestnik manifestacji 1-Majowej w Bergen z transparentem „Frigjør politiske fanger i Polen” (Uwolnić więźniów politycznych w Polsce). 1985-2005 inżynier w Det Norske Veritas, od 2005 na rencie.

W 1982 rozpracowywany przez Wydz. III KW MO w Zielonej Górze w ramach SOR krypt. Szef.

Przemysław Zwiernik