Tajny Kolejowy Komitet Koordynacyjny Obszaru Północnego NSZZ „Solidarność”

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Tajny Kolejowy Komitet Koordynacyjny Obszaru Północnego NSZZ „Solidarność” (TKKK OP „S) 1982-1983; po wstępnych rozmowach sondażowych, 12 X 1982 w Gdańsku odbyło się zebranie na którym utworzono TKKK OP „S”. Głównym inicjatorem powstania organizacji był Zbigniew Iwaniuk ps. Marek Arnold, pracownik Stacji PKP Gdańsk Południowy. Wysunął on propozycję utworzenia Komitetu, zaproponował nazwę, nawiązał kontakty z pracownikami PKP, którzy nast. wstąpili do Komitetu i odebrał od nich przysięgę, opracował strukturę organizacyjną i program. W trakcie działania organizacji ustalał terminy i miejsca spotkań, przydzielał zadania, przewodniczył zebraniom. Oprócz niego do Komitetu należeli: Zbigniew Kończewski ps. Kolejarz (PKP Gdańsk Orunia), Adam Kruczkowski ps. Hubal (PKP Gdańsk Nowy Port), Józef Kosiorek ps. Edek, „Mazur” (PKP Gdańsk), Krystyna Podworska ps. Zośka (pracownica kolejowej służby zdrowia, PKP Gdańsk), Daniela Bieniak ps. Karolina (PKP Bydgoszcz), Jerzy Pozorski ps. Bronek (PKP Bydgoszcz), Kazimierz Pogorzelski ps. Zyga (PKP Lokomotywownia Bydgoszcz Wschód), Ryszard Rolbiecki (PKP Lokomotywownia Toruń Główny Kluczyki), Stanisław Kalinowski (Wagonownia PKP Malbork), Andrzej Gierczak (Węzeł PKP Olsztyn). Członkowie Komitetu złożyli ustną przysięgę i dla celów konspiracyjnych przybrali pseudonimy, wysokość miesięcznej składki ustalono na 200 zł. Terytorialny zakres działania TKKK OP „S” miał obejmować wszystkie jednostki kolejowe i węzły PKP leżące na obszarze Północnej Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych (DOKP), stąd też członkowie otrzymali m.in. zadanie tworzenia podziemnych struktur w macierzystych i podległych jednostkach. Członkowie Komitetu wydali i rozprowadzili pismo „Solidarność Kolejowa Obszaru Północnego XII 1982-I 1983” oraz „Biuletyn Informacyjny” z 14 I 1983, tylko do użytku członków TKKK OP „S”. Formalnie wyborów do władz Komitetu nie było, gdyż członkowie za przewodniczącego uznali Z. Iwaniuka. Program działania został zawarty w Biuletynie. Zasadnicze cele to: walka o uwolnienie osób aresztowanych i skazanych za działalność związkową, zbieranie nazwisk osób szczególnie aktywnych w strukturach partii i neozwiązków, walka z kolaborantami, z ustawami sejmowymi, bojkot neozwiązków, izolowanie osób popierających totalitaryzm, pomoc zwalnianym z pracy w PKP z przyczyn politycznych. Zebrania TKKK OP „S” odbywały się w Gdańsku i Bydgoszczy. Działalność organizacji zakończyła się 3 II 1983, gdy jeden z członków Komitetu, A. Kruczkowski, zgłosił się do Wydziału Śledczego KW MO w Gdańsku i złożył ustne zawiadomienie o powstaniu i działalności TKKK OP „S”. Wobec A. Kruczkowskiego nie zastosowano środka zapobiegawczego w postaci aresztu tymczasowego, natomiast pozostali członkowie Komitetu zostali aresztowani. Zwolniono ich w VII 1983 na mocy amnestii.

Arkadiusz Kazański