Teresa Bogucka

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Teresa Bogucka, ur. 5 IV 1945 w Zakopanem. 1964-1966 studentka Uniwersytetu Warszawskiego, kier. filozofia i socjologia; absolwentka Uniwersytetu Łódzkiego, kierunek socjologia (1977).

W 1967 członek Zarządu Wydziałowego ZMS na Wydz. Socjologii UW; zaangażowana w działalność grupy tzw. komandosów, kolporterka wydawnictw emigracyjnych. W II 1968 uczestniczka zbiórki pieniędzy dla studentów zatrzymanych po manifestacji 30 I 1968. 8 III 1968 uczestniczka wiecu na UW. Od 11 III 1968 przedstawicielka (z Jerzym Diatłowieckim) Wydz. Filozofii UW w Tymczasowym KS. 21 III 1968 kierowała strajkiem studenckim na Wydz. Pedagogiki UW, aresztowana, w VIII 1968 zwolniona, następnie odpowiadała z wolnej stopy. W VIII 1968 uczestniczka (z Bogusławą Blajfer, Eugeniuszem Smolarem i Andrzejem Sewerynem) akcji rozpowszechniania ulotek protestacyjnych przeciw interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji. W IV 1969 skazana na 1,5 roku więzienia za udział w nielegalnym związku i demonstracjach w III 1968; wykonanie wyroku uchylono na mocy amnestii. 1969-1989 pracowniczka Zakładu Teatru Instytutu Sztuki PAN. Od VII 1976 uczestniczka akcji pomocy dla represjonowanych robotników Radomia i Ursusa. Od IX 1976 współpracowniczka KOR, następnie KSS KOR. W X 1977 sygnatariuszka Deklaracji Ruchu Demokratycznego z 18 IX 1977. Założycielka tzw. latającej biblioteki książek zakazanych i emigracyjnych. Od 1977 publicystyka niezależnego pisma literackiego „Zapis”, od 1978 członek redakcji, od 1979 sekretarz redakcji; kolporterka niezależnych wydawnictw. Od 1980 członek KIK w Warszawie.

1980-1990 w „S”; wiceprzewodnicząca Komisji Kultury „S” Regionu Mazowsze.

13 XII 1981 internowana w Ośr. Odosobnienia w Jaworzu, w XII 1981 zwolniona po interwencji ZLP, PAN oraz Episkopatu. Od XII 1982 wiceprzewodnicząca Zespołu Kultury Niezależnej przy RKW Mazowsze, przekształconego w 1983 w Komitetu Kultury Niezależnej; publicystka podziemnego „Tygodnika Mazowsze”.

Od 1990 publicystka „Gazety Wyborczej”. Od 1991 członek Komitetu Helsińskiego; 1991-2003 członek Zarządu Fundacji Batorego.

Autorka książek: Polak po komunizmie (1997), Triumfujące profanum (2002), Cienie w ogrodzie (2004).

Otrzymała Nagrodę Polskiego PEN Clubu im. Ksawerego Pruszyńskiego (1991) i Nagrodę im. Kisiela (2004). Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

Od 19 XII 1972 rozpracowywana przez Wydz. III KS MO w ramach SOS krypt. Gniazdo; od 26 VIII 1969 przez Wydz. III KMO; od 16 VI 1982 przez Wydz. III-2 KS MO/Ref. III DUSW w Warszawie-Śródmieściu w ramach KE/SOR krypt. Kinga.

Adam Borowski