Tomasz Józef Wołek

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Tomasz Józef Wołek, ur. 14 X 1947 w Gdańsku. Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego, Wydz. Humanistyczny (1972).

1972-1973 nauczyciel w VIII LO w Gdańsku, 1973-1976 rzecznik prasowy klubu sportowego Lechia Gdańsk oraz Arka Gdynia, 1976-1977 dziennikarz redakcji sportowej TVP, zwolniony za publikacje w niezależnych wydawnictwach; w 1979 dziennikarz tygodnika „Piłka Nożna”. W III 1968 uczestnik wieców na Politechnice Gdańskiej i manifestacji ulicznych w 1968 i w XII 1970. Od 1979 działacz RMP, za co zwolniony z pracy i przesłuchiwany. 1979-1981 działacz KIK. Autor w niezależnych pismach: „Bratniak”, „Głos”, „Puls” oraz legalnej „Więzi”.

W VIII 1980 współzałożyciel literackiego pisma strajkowego „Naprzeciw”, autor i redaktor nr. strajkowych „Głosu”; kurier strajkowy. Od IX 1980 w „S”; współzałożyciel (z Janem Dworakiem i Jackiem Żakowskim) „S” w Młodzieżowej Agencji Wydawniczej. W 1981 szef oddziału warszawskiego Biura Informacji Prasowej „S”, we IX 1981 współzałożyciel (z Arkadiuszem Rybickim i Marianem Terleckim) gazety I KZD „Głos Wolny”; sygnatariusz deklaracji założycielskiej Klubów Służby Niepodległości.

Po 13 XII 1981 współorganizator pomocy dla represjonowanych i ich rodzin; współzałożyciel i redaktor (z Markiem Gadzałą) podziemnego pisma „Solidarności Narodu”, współzałożyciel (z Aleksandrem Hallem i M. Gadzałą) „Polityki Polskiej”, redaktor naczelny, grafik; współorganizator i działacz Duszpasterstwa Ludzi Pracy i Duszpasterstwa Akademickiego. W 1982 współzałożyciel Biblioteki „Polityki Polskiej”. 1983-1990 dziennikarz pisma „Młodzież Katolicka” i wydawanej przez Pallotynów „Królowa Apostołów”. Laureat nagrody Polcul za publicystykę w wydawnictwach podziemnych, głównie w „Polityce Polskiej” (1985).

Po 1989 współzałożyciel Ruchu Polityki Polskiej, 1989-1991 Forum Prawicy Demokratycznej. Od 1990 z-ca redaktora naczelnego „Życia Warszawy”, 1993–1995 redaktor naczelny. 1996-2001, następnie 2004–2005 redaktor nacz. dziennika „Życie0148. W 2005 dyr. programowy stacji Tele 5, autor program publicystycznego „Plusy dodatnie, plusy ujemne”, komentator meczów piłkarskich. Publicysta „Gazety Wyborczej” i „Polityki”.

Autor książek, m.in. Copa America, Mexico Catolico, współautor Abecadła Kisiela, współautor i redaktor pracy zbiorowej Kościół polski na przełomie roku 2000 oraz Iskry Bożej.

Laureat Nagrody Kisiela (1997), odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011).

Do 8 VI 1977 rozpracowywany przez Wydz. III KW MO w Gdańsku w ramach SOS; do 7 XI 1988 przez Wydz. II Dep. III MSW w ramach SOR.

Beata Losson