Una Gurawska-Mach

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Una Gurawska-Mach, ur. 14 X 1959 w Bielsku-Białej. Absolwentka geofizyki na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1987).

Od IX 1980 w NZS, IX 1980 – III 1981 przewodnicząca Komisji Kultury w Komitecie Założycielskim NZS AGH. 17 V 1981 uczestniczka Białego Marszu po zamachu na Jana Pawła II.

Po 13 XII 1981 do 1983 przekazywała informacje do pism podziemnych, m.in. „Hutnika”, „Aktualności”, „Biuletynu Małopolskiego”, „Serwisu Informacyjnego RKW «S» Małopolska”, „Obserwatora Wojennego”, „Solidarności Hutników”; blisko współpracowała z Wojciechem i Jackiem Marchewczykami, Krystyną Ryczaj (obecnie Marchewczyk), Barbarą Zientarską. 1982-1989 współpracowniczka wielu studenckich pism podziemnych, m.in.: „Barykada”, „Krzyk”, „Z ukrycia”, „Gwarek”, „Informator”, „Kurier Studencki”, „Gazetka Krakowska”, „Przegląd Akademicki”, kolporterka, łączniczka, pośredniczka; organizatorka kolportażu prasy z Krakowa do Bielska-Białej, Warszawy, Wrocławia, Gdańska; współpracowała z Jerzym Mielniczukiem, Dariuszem Piekło, Dariuszem Warpasem, Sławomirem Onyszko, Dariuszem Drosio, Anną Mielniczuk, Martą Smoluch, Teresą Urygą. Od 1982 koordynatorka współpracy między NZS i „S”; w 1983 organizatorka, koordynatorka podziemnego Radia; organizatorka akcji ulotkowych i plakatowych. Uczestniczka demonstracji; kilkakrotnie zatrzymywana i przesłuchiwana, m.in. 10 VI 1983 (połączone z przeszukaniem w Krakowie i Bielsku-Białej) oraz w VII 1984; 1983-1984 przez rok w ukryciu. W 1988 redaktorka pisma „Solidarność Hutników”.

W 1989 zaangażowana w kampanię wyborczą Jana Rokity przed wyborami 4 VI. W 1992 wycofała się z działalności społeczno-politycznej i założyła własną firmę handlową.

Odznaczona Medalem Za Zasługi dla Małopolskiej „Solidarności” (2007), Medalem Niezłomnym w Słowie (2010).

Od 16 VI 1983 rozpracowywana przez Wydz. III-1 KW MO/WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Młodzi; od 17 II 1988 przez Wydz. III-1/V/Insp. II WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Pracownia.

Dorota Nowok, Sławomir Chmura