Urszula Halina Nagler

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Urszula Halina Nagler, ur. 24 IV 1936 w Baranowiczach (obecnie Białoruś). Absolwentka Akademii Medycznej w Poznaniu (1962).

1960-1962 staż zawodowy w szpitalu im. F. Raszei w Poznaniu, 1962-1964 lekarz asystent w Szpitalu Miejskim nr 2 w Wałbrzychu, XII 1964 – 1974 w Szpitalu Powiatowym w Turku, 1973-2001 prowadziła poradnię neurologiczną w ZOZ Turek i w Spółdzielni Inwalidów Sintur. W l. 50. jako uczennica LO w Kaliszu należała do młodzieżowej organizacji konspiracyjnej Orzeł działającej na terenie powiatu i uczestniczyła m.in. w akcjach niszczenia dekoracji, sporządzania ulotek i haseł wyklejanych z liter wycinanych z gazet, np. „Śmierć Stalinowi”, „Precz z sowieckim okupantem”, oraz samokształcenia na podstawie przedwojennych podręczników szkolnych. W 1954, w klasie maturalnej, przesłuchiwana przez UB w związku z podejrzeniem o organizowanie strajku szkolnego, szykanowana, m.in. przesłuchiwana z bronią na stole, pomimo uzyskania najlepszych wyników na egzaminie maturalnym nie została przyjęta na studia bez egzaminu. Uczestniczka wydarzeń Poznańskiego Czerwca 1956. W X 1956 uczestniczka akcji palenia legitymacji ZMP oraz książek do historii WKP(b) i teorii marksizmu na dziedzińcu domu akademickiego przy ul. Wawrzyniaka w Poznaniu. Podczas studiów w ZSP. 1957-1959 działaczka sekcji samarytańskiej Duszpasterstwa Akademickiego. W l. 60. uczestniczka akcji inicjowanych przez ojca, Antoniego Naglera, m.in. stemplowania ulotek pieczątką z napisem „Pamiętamy Katyń” i rozkładanie ich na pomniku gen. Mieczysława Smorawińskiego. Po wydarzeniach czerwca 1976 kolporterka wydawnictw niezależnych (m.in. „Biuletyn Informacyjny” KOR/KSS KOR, Archipelag Gułag, Czerwiec ’56. Próba rekonstrukcji wydarzeń).

2 IX 1980 współzałożycielka pierwszego w woj. konińskim Komitetu Założycielskiego NSZZ w ZOZ w Turku. Od IX 1980 w „S”, od 7 X 1980 przewodnicząca KZ ZOZ w Turku, organizatorka struktur „S” w placówkach oświatowych w mieście i b. powiecie tureckim. 7 XI 1980 uczestniczka strajku okupacyjnego KK Służby Zdrowia „S” w Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku, 9 XI 1980 zjazdu MKZ w Gdańsku, a także posiedzeń KKP w Poznaniu i Katowicach. W VI 1981 delegatka na I WZD Regionu Konińskiego. Organizatorka strajków lokalnych i ogólnopolskich.

Po 13 XII 1981 organizatorka m.in. Mszy za Ojczyznę w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Turku, pomocy internowanym i ich rodzinom (we współpracy z Ewą Bugno-Zaleską), 1982-1990 kolporterka podziemnych wydawnictw (m.in. „KOS-a”, „Tygodnika Mazowsze”, książek NOWej,). W 1986 współorganizatorka Duszpasterstwa Ludzi Pracy, organizatorka uroczystości patriotycznych, nadzorowała fundacje tablic pamiątkowych, np. pamięci ofiar pomordowanych w Katyniu na kościele NSPJ w Turku. Od 1988 członek Społecznego Komitetu Odbudowy Pomnika Marszałka Józefa Piłsudskiego. We IX 1988 współzałożycielka (z Jerzym Żurawickim i Andrzejem Lichodziejewskim) Komitetu Założycielskiego „S” Pracowników ZOZ w Turku, Od 23 I 1989 przewodnicząca Tymczasowej Komisji Środowiskowej „S” Pracowników Służby Zdrowia Ziemi Turkowskiej.

Od IV 1989 członek KO w Turku, współorganizatorka kampanii wyborczej KO „S” (obsługiwała zebrania informacyjne oraz współfinansowała materiały wyborcze). W II 1990 delegat na II WZD Regionu Konińskiego. Współorganizatorka i delegat I kadencji Izb Lekarskich, członek założyciel Samorządu Lekarskiego. Od 1994 na emeryturze (do 2004 prowadziła prywatną praktykę lekarską). Zaangażowana w działalność wielu towarzystw naukowych, medycznych, społecznych. Członek Związku Sybiraków, Wspólnoty Polskiej, Towarzystwa Mehofferowskiego, Koła Ekologów; wspiera Kościół oraz rodaków na Kresach.

Wyróżniona Honorową Odznaką im. Ryszarda Stachowiaka.

1 VIII 1988 – 1 X 1989 rozpracowywana przez Sekcję II Wydz. III WUSW w Koninie w ramach SOR krypt. Wsparcie.

Marta Szczesiak-Ślusarek