Władysław Liwak

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Władysław Liwak, ur. 24 II 1942 w Branwi k. Janowa Lubelskiego. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, Wydz. Prawa (1964).

1965-1980 w PZPR. 1969-1973 inspektor, z-ca kierownika działu kadr w Hucie Stalowa Wola, 1973-1989 radca prawny, m.in. w HSW.

Od IX 1980 w „S”; radca prawny KZ w HSW, MKZ „S” Stalowa Wola, ZR Ziemia Sandomierska, NSZZ Rolników Solidarność Wiejska woj. tarnobrzeskiego.

Po 13 XII 1981 organizator pomocy dla represjonowanych, działacz Duszpasterstwa Ludzi Pracy przy parafii MB Królowej Polski w Stalowej Woli, od 1986 współpracownik Duszpasterskiego Ośrodka Kultury Chrześcijańskiej tamże. W 1986 autor, sygnatariusz petycji do Sejmu PRL ws. pluralizmu związkowego, podpisanej przez 940 pracowników HSW i WSK PZL Gorzyce; od 1987 członek Tymczasowej KZ „S” w HSW; w X 1987 członek, następnie sekretarz jawnego Komitetu Założycielskiego „S” Pracowników HSW, 13 X 1987 członek 14-osobowej delegacji, która złożyła wniosek w Sądzie Wojewódzkim w Tarnobrzegu z siedzibą w Sandomierzu o ponowną rejestrację „S”. W II 1988 ukarany przez kolegium ds. wykroczeń grzywną. 29-30 IV 1988 współorganizator strajku w HSW, zwolniony z pracy; 13 VII 1988 uczestnik strajku w HSW; 22 VIII – 1 IX 1988 uczestnik strajku, sekretarz KS w HSW, utrzymywał stałą łączność ze sztabem wspomagającym strajk ulokowanym w domu katechetycznym przy kościele MB Królowej Polski w Stalowej Woli, przekazując komunikaty KS i pisma dot. potrzeb strajkujących; poddany rewizji, zatrzymany, przesłuchiwany. IX 1988 – IV 1990 członek KKW; XII 1988 – 1990 w KO przy Przewodniczącym „S” L. Wałęsie.

W II 1989 wiceprzewodniczący Tymczasowego Komitetu Organizacyjnego „S” Regionu Stalowa Wola; uczestnik obrad plenarnych Okrągłego Stołu oraz zespołu ds. pluralizmu związkowego i grupy roboczej ds. majątku związków zawodowych. 1990-1996 w ROAD/UD/UW. 1989-1991 poseł RP z listy KO „S”, 1991-1993 poseł RP z listy UD, 1990-1991 wojewoda tarnobrzeski. Od 1997 właściciel kancelarii radcowskiej, od 2007 na emeryturze.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1993), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2008).

25 IX 1981 – 17 IX 1982 rozpracowywany przez Wydz. IIIA/V KW MO w Tarnobrzegu w ramach SOS krypt. Radca; 4 IV – 27 X 1989 przez Wydz. V RUSW w Stalowej Woli w ramach KE krypt. Prawnik.

Ewa Kuberna