Władysław Sałatyński

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Władysław Sałatyński, ur. 19 IX 1957 roku w Rydze. W 1959 repatriowany wraz z rodziną do Polski. Ukończył Technikum Fotograficzne w Katowicach (1984).

Od 1979 na rencie.

Po 13 XII 1981 kolporter pism podziemnych, m.in. „Głosu Śląsko-Dąbrowskiego”, „Tygodnika Mazowsze”, „Tygodnika Wojennego” i „Wiadomości”, książek wydawnictwa NOWa, przedruków z Instytutu Literackiego w Paryżu, kaset audio i druków okolicznościowych; w 1982 współzałożyciel podziemnej grupy Międzyzakładowy Ruch Obrony „S” w Zabrzu, 1982-1984 organizator druku i kolportażu, drukarz oraz autor w piśmie „Goniec Zabrzański”; w 1982 drukarz i kolporter pisma Miejskiego Komitetu Oporu „S” w Zabrzu „Bibuła”. 15 XI 1982 zatrzymany w Centrum Rehabilitacji w Reptach Śl. (gdzie kontaktował się z działaczem podziemia Ludwikiem Dziwisem), internowany w Ośr. Odosobnienia w Katowicach i Zabrzu-Zaborzu, zwolniony w XII 1982. 1983-1988 wielokrotnie zatrzymywany. 1984-1989 drukarz śląskiej edycji „Wiadomości” (wyd. przez Antoniego Macierewicza). 1985-1994 instruktor fotografii w Ognisku Pracy Pozaszkolnej nr 1 w Zabrzu.

W 1989 członek założyciel KO w Zabrzu, odpowiedzialny m.in. za sprawy organizacyjne. 1989-1993 w „S” w OPP nr 1. W 1989 współzałożyciel Zabrzańskiego Ośrodka Chrześcijańsko-Demokratycznego. 1990-1994 w PC, przewoedniczący Komisji Rewizyjnej koła w Zabrzu. 1997-1998 sprzedawca w firmie Zalmer w Zabrzu, 1998-1999 krojczy w Zakładach Pracy Chronionej MIG w Zabrzu. Od 2000 utrzymuje się z renty i prac dorywczych.

Teresa Brodzka