Władysław Sulecki

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Władysław Sulecki, ur. 17 I 1931 w Dobrzejewicach k. Lipna, zm. 16 XII 2004 w Hagen w Niemczech.

Podczas II wojny światowej uczestnik ruchu oporu na północnym Mazowszu. 1955-1956 funkcjonariusz MO w Łabędach, od 1956 zatrudniony w KWK Zabrze-Wschód w Zabrzu, następnie w KWK Gliwice. 24 VI 1960 aktywny uczestnik demonstracji w obronie krzyża w Gliwicach, zatrzymany, przetrzymywany w AŚ, zwolniony po 2 mies. Prowadził drobny kolportaż literatury religijnej na terenie Gliwic. W VI 1976 powołany na specjalne ćwiczenia wojskowe w ramach akcji prewencyjnego odosobnienia potencjalnych liderów strajków i demonstracji. W 1977 współpracownik KOR, następnie KSS KOR; w I 1977 sygnatariusz wniosku do Sejmu PRL o powołanie komisji do zbadania okoliczności wydarzeń Czerwca 1976; kolporter niezależnych wydawnictw w woj. katowickim. 4 V 1977 pobity do nieprzytomności i wywleczony przez funkcjonariuszy MO z mieszkania. 1977-1979 współpracownik redakcji pisma „Robotnik” (w stopce redakcyjnej nr. 2 zamieszczono jego nazwisko i adres domowy); 21 II 1978 współzałożyciel (z Kazimierzem Świtoniem, Romanem Kściuczkiem, Ignacym Pinesem i Tadeuszem Kickim) Komitetu Pracowniczego, następnie Komitetu Założycielskiego WZZ. Szykanowany – on i rodzina, wielokrotnie zatrzymywany, przesłuchiwany, pobity, nakłaniany do wyjazdu z kraju.

Od 4 III 1979 na emigracji w RFN. Działacz PPS na wychodźstwie.

Rozpracowywany m.in. w ramach SOR krypt. Górnik.

Jarosław Neja