Władysław Wincenty Barański

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Władysław Wincenty Barański, ur. 5 IV 1922 w Bedlnie k. Końskich, zm. 8 VII 2014. Ukończył gimnazjum w Końskich (1939), 1945-1947 student Wyższej Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w Łodzi, dyplomowany nauczyciel szkół średnich (1949).

1942-1945 żołnierz AK na Kielecczyźnie (ps. Zych), od 1944 ppor., odpowiedzialny za przyjmowanie zrzutów lotniczych w podobwodzie San. 1945-1947 członek PSL i Związku Młodzieży Wiejskiej Wici, prezes Bratniej Pomocy w WSGW w Łodzi. W 1947, po sfałszowanych przez władzę komunistyczną wyborach do Sejmu, aresztowany na 3 tyg.; relegowany z uczelni w ramach represji wobec działaczy PSL. 1949-1981 nauczyciel fizyki w szkołach w Zgierzu i Łodzi (1968-1978 w VII i XII LO w Łodzi). 1978-1981 uczestnik ROPCiO, współpracownik KSS KOR, Józefa Śreniowskiego i Benedykta Czumy, kolporter, współpracownik i publicysta, pism niezależnych „Robotnik” i „Opinia”; w 1979 sygnatariusz Karty Praw Robotniczych. 1978-1985 wielokrotnie zatrzymywany na 48 godz. przed rocznicami narodowymi.

W 1981 współpracownik i publicysta dwutygodnika „Solidarność z Gdańskiem”, wydawanego przez łódzkie środowisko KSS KOR (m.in. Tomasza Filipczaka, Witolda Sułkowskiego, Wojciecha Słodkowskiego); w IV 1981 inicjator i pierwszy prezes Społecznego Komitetu Pamięci Józefa Piłsudskiego, ze Stanisławem Kowalczykiem i Andrzejem Ostoja-Owsianym organizator odsłonięcia 15 XI 1981 tablicy przy ul. Wschodniej 19 w Łodzi, gdzie w l. 1899/1900 Piłsudski redagował i drukował „Robotnika”.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Łęczycy, następnie w Darłówku, zwolniony 18 V 1982. 1982-1988 współpracownik MKK, uczestnik spotkań Duszpasterstwa Środowisk Twórczych przy kościele oo. jezuitów i Duszpasterstwa Ludzi Pracy przy kościele św. Teresy w Łodzi. 1982-1989 autor w podziemnym „Biuletynie Łódzkim”, w 2. połowie l. 80. prowadził w „BŁ” stałą rubrykę „Nad Łódką i Bałutką”. 1985-1989 wydawca i redaktor pisma „Zew”, autor artykułów nt. marsz. J. Piłsudskiego. W 1987 założyciel Klubów Politycznych Oleandry. 30 XII 1988 – 1989 współzałożyciel i działacz Komitetu Organizacyjnego „S” Pracowników Oświaty i Wychowania Ziemi Łódzkiej. W 1989 przewodniczący KO „S” w Zgierzu.

W 1989 współzałożyciel i dyr. I Społecznego LO im. Richarda Tise’a w Łodzi. Od 1990 redaktor i autor pisma „Rozmaryn Legionowy”, autor w warszawskiej „Oświacie i Woli”. W 1996 inicjator umieszczenia tablicy poświęconej J. Piłsudskiemu i Kazimierzowi Sosnkowskiemu w miejscu ich internowania w Magdeburgu. Założyciel Komitetu im. Aleksandra Sulkiewicza do odnowienia cmentarzy legionowych nad Stochodem i Styrem; otoczył opieką cmentarze w Jeziornej I i II, Kostiuchnówce, Maniewiczach i inne, angażując mieszkańców tych okolic oraz harcerzy Chorągwi Łódzkiej ZHP.

Autor książek: Józef Piłsudski romantyczny i tragiczny (1999), Anty-belferiada (2006) oraz niezbędników do nauki gramatyki łacińskiej, angielskiej i niemieckiej.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006), który oddał w proteście przeciw działaniom Urzędu Prezydenta RP w dziedzinie polityki historycznej.

1978-1989 rozpracowywany przez Wydz. III KW MO/WUSW w Łodzi/p. III RUSW w Zgierzu w ramach SOR krypt. Fizyk.

Wiesław Maciejewski