Włodzimierz Bogucki

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Włodzimierz Bogucki, ur. 17 II 1928 w Stanisławowie (obecnie Ukraina), zm. 13 III 2014 w Zielonej Górze. 1964-1966 student Zawodowego Studium Administracyjnego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

1949-1952 pracownik ZUS w Zielonej Górze, 1952-1973 Wojewódzkiej Rady Narodowej tamże, 1973-1977 Urzędu Wojewódzkiego tamże, od 1977 na rencie. W 1959 oddelegowany do pracy w Punkcie Repatriacyjnym w Czerwieńsku, otrzymał nagrodę Pełnomocnika Rządu ds. Repatriacji. Od 1948 w ZMP. Od 1949 członek Związku Zawodowego Pracowników Państwowych i Instytucji Społecznych (ZZPPiIS), w 1949 przewodniczący Rady Miejscowej ZZPPiIS w Zielonej Górze, 1949-1953 wiceprzewodniczący Zarządu Okręgu ZZPPiIS.

Od IX 1980 w „S”, współorganizator Komitetu Założycielskiego „S” przy Urzędzie Wojewódzkim w Zielonej Górze, następnie członek KZ; członek MKZ, w VI 1981 delegat na WZD Regionu Zielona Góra, współpracownik Biura Interwencyjno-Prawnego przy ZR, oddelegowany przez ZR do Komisji Prawa i Porządku Publicznego Rady Wojewódzkiej w Zielonej Górze; IX-XI 1981 uczestnik strajku podczas konfliktu w PGR Lubogóra, członek zespołu negocjatorów.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Zielonej Górze, od 4 I 1982 umieszczony w Szpitalu przy Zakładzie Karnym we Wrocławiu, zwolniony 16 II 1982. 1984-1988 współzałożyciel podziemnego zielonogórskiego Koła Represjonowanych w Stanie Wojennym; wielokrotnie zatrzymywany i przesłuchiwany.

W 1989 przewodniczący KO „S” w Zielonej Górze; w 1990 założyciel Koła Emerytów i Rencistów przy ZR „S”, 1990-1992 wiceprezes, 1993-1996 prezes Terenowej Komisji Emerytów i Rencistów; w 1990 założyciel Komitetu Wyborczego Lecha Wałęsy w Zielonej Górze, w 1993 Komitetu Wyborczego BBWR tamże. Od 1993 na emeryturze. W 1993 inicjator, założyciel Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym, współzałożyciel oddziałów wojewódzkich SORSW w 10 województwach, od 1996 prezes Zarządu Głównego SORSW; w 1997 założyciel Związku Stowarzyszeń Osób Represjonowanych w latach 1980-1990 z siedzibą w Gdańsku, od 2000 honorowy prezes tegoż. Od 1994 prezes Lubuskiej Rodziny Katyńskiej.

Odznaczony Złotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej (2000), Krzyżem Sybiru (2002), Medalem Pro Memoria (2004), Krzyżem Semper Fidelis (2005).

?