Wacław Hennel

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Wacław Hennel, ur. 10 VI 1928 w Chorzowie. Absolwent Politechniki Wrocławskiej, Wydz. Chemiczny (1951), studiów podyplomowych w Imperial College of Science and Technology w Londynie w ramach stypendium UNESCO (1964); w 1964 doktorat.

W czasie II wojny światowej, by uniknąć wywozu na roboty do Niemiec, pracownik Zakładów Azotowych w Mościcach k. Tarnowa; członek Szarych Szeregów przy 16. Pułku Piechoty AK Ziemi Tarnowskiej. 1952-1954 przymusowo zatrudniony w Zakładach Mechanicznych im. Józefa Stalina w Łabędach, od 1954 pracownik Laboratorium Badawczego Zakładów Azotowych Kędzierzyn (pracował m.in. nad doskonaleniem ówczesnych reaktorów syntezy amoniaku), 1965-1969 oddelegowany do pracy na Kubie (rozruch pierwszej fabryki amoniaku w Matanzas), równolegle wykładowca na Wydz. Technicznym Uniwersytetu Hawańskiego, 1969-2004 kierownik Pracowni Syntezy Amoniaku w Instytucie Nawozów Sztucznych w Puławach.

Od IX 1980 w „S”, współorganizator Komitetu Założycielskiego w INS. 1980-1981 uczestnik jako ekspert prac Ogólnopolskiej Komisji Porozumiewawczej Nauki „S”. W III 1981 współzałożyciel, następnie prezes KIK w Puławach (w 1983 rozwiązanego przez władze).

1982-1989 kolporter wydawnictw podziemnych w Puławach, autor podziemnych ulotek i apeli, m.in. „Listu bezpartyjnych do partyjnych”, rozprowadzonego na terenie kraju. Od 1982 drukarz ulotek, broszur i znaczków poczt podziemnych (we współpracy z Marią Kapturkiewicz-Szewczyk i jej mężem Bogdanem Szewczykiem w ich pracowni artystyczno-plastycznej w Puławach, tzw. Zachcie, oraz z Wiesławem Rymkiewiczem). W 1984 współautor broszury Nie było miejsca dla Ciebie..., opisującej protest młodzieży w Zespole Szkół Rolniczych w Miętnem. 1985-1989 współorganizator (z ks. Ryszardem Gołdą) cyklu wykładów nt. społecznej nauki Kościoła w parafii Miłosierdzia Bożego w Puławach; współorganizator Radia „S” Ziemi Puławskiej (z przenośnego nadajnika i składanego masztu wykonanego własnoręcznie z rurek odkurzacza nadawał z Zenonem Benickim i Janem Okoniem audycje ze skarpy nadwiślańskiej w Górze Puławskiej k. Puław).

W 1989 członek KO w Puławach, uczestnik kampanii wyborczej KO „S”: drukarz i kolporter ulotek wyborczych. 1989-1993 główny konstruktor największego w Polsce reaktora syntezy amoniaku zastosowanego w ZA Kędzierzyn. Od 2004 na emeryturze.

Autor i współautor kilkudziesięciu patentów, autor publikacji w polskich, brytyjskich i niemieckich czasopismach fachowych.

Laureat Zespołowej Nagrody Państwowej I st. w Dziedzinie Postępu Technicznego (1964), nagrody Za największe osiągnięcie w Polskiej Chemii w roku 1993 przyznawanej przez Fundację Porczyńskich (1994). Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (2000), wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2000).

Marcin Dąbrowski