Wacław Oszajca

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Wacław Oszajca o., ur. 28 IX 1947 w Źwiartowie k. Tomaszowa Lubelskiego. Absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie, Wydz. Teologiczny (1971); w 1976 licencjat z teologii pastoralnej.

1965-1971 członek Koła Młodych ZLP. W III 1968 uczestnik zbiórek pieniędzy na wsparcie represjonowanych studentów (sporządzał dopiski na oficjalnych plakatach rozmieszczonych w Lublinie). 1971-1974 wikariusz w parafii św. Bartłomieja Apostoła w Niedrzwicy Kościelnej, 1974-1977 w parafii św. Pawła Apostoła w Lublinie, 1977-1978 w parafii św. Anny w Lubartowie, 1978-1981 dyrektor Domu Rekolekcyjnego w Łabuniach. 1974-1989 współorganizator Tygodni Kultury Chrześcijańskiej w parafia Nawrócenia Świętego Pawła Apostoła w Lublinie.

Od 1980 autor artykułów do prasy solidarnościowej w Zamościu („Biuletyn NSZZ «Solidarność»”), Lublinie, Lesznie, Poznaniu, Warszawie; 1981-1986 duszpasterz akademicki, kapelan NZS Politechniki Lubelskiej, współorganizator Duszpasterstwa Ludzi Pracy, kapelan ruchu harcerskiego Zawiszacy w Lublinie.

Po 13 XII 1981 kolporter wydawnictw podziemnych, m.in. ulotek, kaset audio, wideo, wydawnictw okolicznościowych, które przekazywał do środowisk młodzieży akademickiej, „S” w zakładach pracy, parafii, duchownych, kleryków, rolników, za granicę (Belgia, Francja, Niemcy, Włochy); prowadził działalność wydawniczą, przygotowywał alibi dla transportu sprzętu poligraficznego; 1982-1986 właściciel liczącej kilkadziesiąt egz. biblioteki wydawnictw podziemnych w Lublinie, działającej w ramach TZR Środkowo-Wschodniego; w 1983 autor (ps. Jakub Nadbystrzycki) podziemnych Listy ze strajku (Przedświt, Warszawa 1983); do 1986 działacz nieformalnej grupy (kierowanej przez ks. Mieczysława Brzozowskiego) przy kościele Matki Boskiej Zwycięskiej w Lublinie, pomagającej internowanym i ich rodzinom, następnie przekształconej w Lubelski Komitet Pomocy Internowanym i Represjonowanym, działający pod pretekstem współpracy z Prymasowskim Komitetem Pomocy Represjonowanym w Warszawie (nie został zalegalizowany przez biskupa lubelskiego), przewodniczący LKPIiR, współorganizator pomocy materialnej, kolonii dla dzieci i młodzieży, odwiedzania osadzonych, wypłacania regularnych zasiłków, rozdzielania pomocy materialnej z Zachodu, płacenia kar za osoby skazane przez kolegium ds. wykroczeń; członkowie Komitetu prowadzili punkt kontaktowy, gdzie sporządzano wykaz ośr. odosobnienia, listy represjonowanych, przekazywano informacje za granicę (do Centrali Chrześcijańskich ZZ, Biura „S” w Brukseli, ZZ we Włoszech); odprawiał (z ks. M. Brzozowskim, ks. Zbigniewem Czerwińskim) coniedzielne Msze za Ojczyznę; wygłaszał kazania związane z rocznicami historycznymi, kościelnymi; współorganizator spotkań autorskich, wykładów z okazji rocznic, świąt narodowych, kościelnych, kontaktów z przedstawicielami związków zawodowych z Zachodu w pomieszczeniach kościoła; wprowadził tematy społeczno-polityczne do programu pielgrzymek z Lublina na Jasną Górę, pielgrzymki akademickiej z Lublina do Wąwolnicy. W 1986 wykładowca homiletyki w Wyższym Seminarium Duchownym w Siedlcach; 1987-1988 nowicjat w Zakonie Jezuitów w Kaliszu, Gdyni; 1988-1992 duszpasterz w Jezuickim Ośrodku Kultury Chrześcijańskiej w Poznaniu. 1988-1989 prowadził Studium Kultury Politycznej, organizator wykładów naukowców, działaczy „S”, dyskusji (w pomieszczeniach kościelnych, domach prywatnych, szkołach, akademikach, domach kultury); w 1988 kapelan strajków studenckich na Politechnice Gdańskiej (z o. Jerzym Świerkowskim); w l. 80. kilkanaście razy zatrzymywany, przesłuchiwany, adresat pogróżek.

W 1989 uczestnik kampanii wyborczej, organizator plakatowania, uczestnik manifestacji, zachęcał do udziału w wyborach. 1992-1994 duszpasterz akademicki, wykładowca homiletyki w Wyższym Seminarium Duchownym w Toruniu; w 1995 odbył trzecią probację w Jastrzębiej Górze; 1995-2006 redaktor naczelny „Przeglądu Powszechnego”, od 2001 wykładowca homiletyki na Papieskim Wydz. Teologicznym, sekcja Bobolanum w Warszawie, w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1989 członek SPP, od 2000 Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, 2002-2005 Rady Wschodniej Fundacji Akcent, Jury Nagrody Literackiej Nike.

Autor artykułów w czasopismach „Akcent”, „Arkusz”, „Biblioteka Kaznodziejska Charaktery”, „Dzisiaj”, „Dziennik”, „”Etos, „Fakt”, „Gazeta malarzy i poetów”, „Gazeta Niedzielna”, „Gazeta Wyborcza”, „Gość Niedzielny”, „Hydra”, „Kamena”, „Literatura”, „Mały Gość Niedzielny”, „Misyjne Drogi”, „Młoda Polska”, „Msza Święta”, Na przykład”, „Nowe Książki”, „Nowości”, „Nowy Dziennik”, „Nowy Wyraz”, „Obserwator”, „Posłaniec”, „Powściągliwość i Praca”, „Przegląd Powszechny”, „Przewodnik Katolicki”, „Regiony”, „Scriptores Scholarum”, „Super Express”, „Sycyna”, „Tygodnik Powszechny”, „W drodze”, „Współczesna Ambona”, „Zeszyty Karmelitańskie”, „Życie Duchowe”; autor programów publicystycznych o tematyce społeczno-kulturalnej, religijnej, felietonów literackich w TVP w Warszawie, Lublinie, Poznaniu, TV Polsat, Polskim Radiu w Warszawie, Poznaniu, Bydgoszczy, Radiu Gra w Toruniu, Katolickim Radiu Płock, Radiu Plus w Gdańsku, Radiu Watykańskim; 2004-2007 autor scenariusza programu TVP Słowo na Niedzielę; autor licznych prac naukowych, utworów literackich: 3 scenariuszy dla Teatru Polskiego Radia, 2 librett, 24 książek; jego utwory opublikowano w 27 antologiach i wydawnictwach zbiorowych, jego 3 wiersze weszły do podręczników szkolnych, autor 8 wstępów i posłowi do książek.

Laureat I nagrody w Konkursie Młodego Twórcy (1979), nagrody Kultury Niezależnej (za rok 1990), nagrody poetyckiej im. Józefa Czechowicza (III stopnia 1981-1983, I stopnia w 1991), nagrody Feliks 93 „Gazety Wyborczej” (1993), nagrody Stanisława Piętaka (1993); odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2000), Złotym Krzyżem Zasługi (2005).

Agnieszka Łuczak