Wiesław Marian Chrzanowski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Wiesław Marian Chrzanowski, ur. 20 XII 1923 w Warszawie, zm. 29 IV 2012 tamże. Od 1942 student na tajnym Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, Wydz. Prawa (1945), od 1987 profesor.

1940–1942 członek Młodzieży Wielkiej Polski, 1942-1945 w Stronnictwie Narodowym. 1942–1943 prezes tajnego Koła Prawników Studentów Uniwersytetu Warszawskiego. 1942–1945 redaktor podziemnego dwutygodnika „Młoda Polska”, żołnierz AK, uczestnik Powstania Warszawskiego w batalionie Harnaś. 1945-1946 w Stronnictwie Pracy; prezes Stołecznego Koła Młodzieży i Zarządu Głównego Chrześcijańskiego Związku Młodzieży Odnowa. 1945-1948 asystent na Uniwersytecie Warszawskim i w Szkole Głównej Handlowej. 1947-1948 redaktor „Tygodnika Warszawskiego”. W 1946 aresztowany, po kilku dniach zwolniony po podpisaniu deklaracji współpracy z UB której nie podjął, następnie w ukryciu, w III 1947 po ogłoszeniu amnestii ujawnił się. 4 XI 1948 aresztowany, w I 1950 skazany na 8 lat więzienia, więziony w ZK we Wronkach i Rawiczu, w VII 1954 zwolniony ze względu na stan zdrowia, w 1956 zrehabilitowany. 1955-1957 radca prawny w WSS Mokotów. 1956-1957 współorganizator Katolickiego Klubu Dyskusyjnego Start w Warszawie. 1957-1960 aplikacja adwokacka. 1960-1963 radca prawny w Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, 1963-1972 w Centralnym Związku Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego, od 1972 pracownik naukowy Spółdzielczego Instytutu Badawczego, 1981-1982 i 1983-1989 kierownik Zakładu Prawa Spółdzielczego. 1965-1981 członek nieformalnego zespołu informacyjnego przy prymasie Polski kardynale Stefanie Wyszyńskim; patron ideowy RMP.

Od 1980 w „S”; doradca KKP/KK, członek zespołów negocjacyjnych, współautor statutu związku, pełnomocnik „S” (z Janem Olszewskim) w postępowaniu rejestracyjnym przed Sądem Wojewódzkim w Warszawie i Sądem Najwyższym; wiceprzewodniczący Rady Programowo-Konsultacyjnej Ośrodka Prac Społeczno-Zawodowych przy KKP/KK. W 1981 negocjator w sprawie rejestracji NZS. W tym samym roku dopuszczony do wykonywania zawodu adwokata.

1982-1986 członek Prymasowskiej Rady Społecznej. Od 1982 pracownik naukowy Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 1987-1990 prodziekan Wydz. Prawa Kanonicznego. W 1987 i 1988 członek komisji opracowujących projekty ustaw o stosunkach państwo–Kościół z ramienia episkopatu.

W 1989 współzałożyciel ZChN, 1989-1994 prezes Zarządu Głównego. Od 1990 w składzie KO. W 1991 minister sprawiedliwości i prokurator generalny w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego; 1991-1993 poseł RP z listy Akcji Katolickiej, marszałek Sejmu RP. 1997-2001 senator RP z listy AWS. Pracownik naukowy na Wydz. Prawa Wyższej Szkoły Handlu i Prawa im. Ryszarda Łazarskiego w Warszawie. W 1992 jego nazwisko znalazło się na tzw. liście Macierewicza, w 2000 Sąd Lustracyjny uznał, że nie był agentem SB.

Autor m.in. Pół wieku, czyli rzecz o obronie czynnej (1997).

Odznaczony Orderem Orła Białego (2005), od 2007 w kapitule Orderu Orła Białego. Honorowy Obywatel Miasta Stołecznego Warszawy (2007).

Anna Grażyna Kister