Wiesław Moszczak

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Wiesław Moszczak, ur. 25. VI 1954 we Wrocławiu, zm. 25 VII 2008. 1969-1974 uczeń kilku wrocławskich liceów i szkół zawodowych.

Związany z ruchem hippisowskim, utrzymywał się z prac dorywczych. 1974-1977 zatrudniony w prywatnych zakładach rzemieślniczych we Wrocławiu i okolicach (m.in. w punktach małej poligrafii, wytwórniach pieczątek i małych drukarniach akcydensowych); 1977-1980 m.in. roznosiciel mleka w WSS Społem we Wrocławiu; od 1977 wykonawca wydruków zleconych przez Niezależną Oficynę Wydawniczą NOWa; Od 1978 drukarz pisma „Robotnik”, od 1979 „Biuletynu Dolnośląskiego”. Wiosną 1980 drukarz ulotek wzywających do bojkotu wyborów, których część osobiście rozrzucał na ulicach Wrocławia.

IX 1980 – XII 1981 drukarz w MKZ/ZR „S” Dolny Śląsk. Od jesieni 1980 prowadził szkolenia drukarskie dla członków zakładowych ogniw „S”. W X 1981 inicjator, współredaktor i drukarz „Naszego Słowa. Gazety Plakatowej” ZR Dolny Śląsk.

13 XII 1981 zdołał wynieść siedziby ZR przy ul. Mazowieckiej we Wrocławiu część sprzętu poligraficznego. Uczestnik uruchomienia megafonów, przez które emitowano protest przeciw wprowadzeniu stanu wojennego. Uczestnik I zebrania Sekcji Poligrafii i Informacji RKS „S” Dolny Śląsk, członek redakcji pisma „Z dnia na dzień”. 13 XII 1981 uruchomił pierwszy stały punkt poligraficzny i jako pierwszy zaczął drukować wojenny nr „Z dnia na dzień”, kolportowany następnego dnia w strajkujących zakładach regionu. Do VI 1982 drukarz największej części nakładu 52 nr. tego pisma. Do VII 1983 w ukryciu; zajmował się przede wszystkim drukiem pism podziemnych. Po rozłamie w RKS „S” Dolny Śląsk drukarz zarówno pism RKS, jak i Solidarności Walczącej, m.in. „Solidarności Dolnośląskiej”, „Biuletynu Dolnośląskiego”, „Kontry”, „Dziś i pojutrze”, ulotek, broszur, książek, plakatów, cegiełek, znaczków. 1983-1984 zatrudniony w prywatnych zakładach rzemieślniczych. 1984-1987 pracownik techniczny Wrocławskiego Teatru Pantomimy. Do 1990 aktywny drukarz, nieprzerywający swej działalności pomimo nękania przez SB.

W 1990 ciężko pobity przez nieznanych sprawców; nigdy nie powrócił do zdrowia.

Artur Adamski