Wit Karol Wojtowicz

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Wit Karol Wojtowicz, ur. 3 X 1953 w Łańcucie. Absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, kierunek historia sztuki (1982).

Od końca 1973 związany (przez Bogdana Borusewicza i Janusza Krupskiego) z uczestnikami Koła Naukowego Historyków (Jan A. Stepek, Maciej Sobieraj), lubelskiego oddziału „Więzi” (Janusz Bazydło) oraz duszpasterstwa dominikańskiego o. Ludwika Wiśniewskiego, środowisk, w których powstało pismo „Spotkania” i wydawnictwo Biblioteka Spotkań (była to jedna z pierwszych grup polskiej opozycji antykomunistycznej). 1974-1976 członek Sceny Plastycznej Teatru Akademickiego KUL; w 1975 działacz sekcji kultury i studenckiego niezależnego samorządu: Komisji Koordynacyjnej Stowarzyszeń Akademickich KUL (powstałej po zlikwidowaniu w 1973 ZSP). W V 1976 przywiózł z Londynu niewielki powielacz spirytusowy, zakupiony przez Piotra Jeglińskiego; po wydarzeniach Czerwca ’76 drukował na nim (wraz z Pawłem Nowackim o Wojciechem Butkiewiczem) pierwsze skargi represjonowanych robotników z Radomia i Ursusa, informacje o aresztowaniach i przesłuchaniach, następnie komunikaty i biuletyny informacyjne KOR, zawożone później do Warszawy. W tym okresie odpowiedzialny za stronę techniczną, tworzenie grup drukarzy i przygotowanie miejsc i materiałów do powielania; mikrofilmował druki i wydawnictwa niezależne, następnie wysyłał je do Francji). Wiosną 1977 drukarz (z P. Nowackim, W. Butkiewiczem) 1. nr. „Zapisu” (autor okładki oraz nazwy: Nieocenzurowana Oficyna Wydawnicza) oraz uczestnik prac przy 1. nr. „Spotkań”. W 1978 kilkakrotnie wyjeżdżał do Drezna, gdzie znajdował się utworzony przez J. Krupskiego i P. Jeglińskiego ośrodek przerzutu książek i sprzętu poligraficznego do Polski. Początkowo sam je przewoził, następnie organizował kurierów. 1978-1980 pracownik Wojewódzkiego Domu Kultury w Rzeszowie; kolporter niezależnych wydawnictw na terenie Łańcuta i Rzeszowa. W XI 1978 przesłuchiwany w spr. Kazimierza Charzewskiego (łącznika z Drezna, który okazał się tajnym współpracownikiem wojskowego wywiadu). 1980-1990 pracownik merytoryczny Muzeum-Zamku w Łańcucie.

Od IX 1980 w „S”; współzałożyciel KZ w Muzeum-Zamku, wiceprzewodniczący MKK w Łańcucie.

I 1982 – 1988 współpracownik struktur podziemnych „S” w Łańcucie i Soninie (wykonawca plakatów, ulotek i transparentów).

1989-1990 członek KO w Łańcucie. Od XII 1990 dyr. Muzeum-Zamku w Łańcucie; 1990-2006 radny Miasta Łańcut. Od 1992 członek International Council of Museums, Członek Rady Muzeum w Wilanowie, Kozłówce, Lublinie, Pszczynie, Rzeszowie i Przemyślu, członek Rady ds. Muzeów przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

W 1996 wyróżniony Złotą Odznaką za Opiekę nad Zabytkami; w 1998 laureat plebiscytów za rok 1997 w kategorii Osobowość Roku; w 1999 Osobowość Roku za rok 1998 Województwa Podkarpackiego; wyróżniony odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2001); Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze – Gloria Artis; odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2008).

Od 22 XI 1986 rozpracowywany przez p. II w Łańcucie w ramach SOS krypt. Orzeł.

Michał Stręk