Witold Romanowski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Witold Romanowski, ur. 9 II 1938 w Tczewie. Ślusarz spawacz.

1962-1970 spawacz w Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego; 1972-1981 kompletowacz w Stoczni. Od XII 1970 uczestnik strajku okupacyjnego w Stoczni oraz demonstracji; aresztowany, przetrzymywany w AŚ przez 3 mies., zwolniony z pracy.

17-30 VIII 1980 uczestnik strajku okupacyjnego. Od 1980 członek nielegalnej Polskiej Socjalistycznej Partii Pracy w Szczecinie (założonej w III 1980 na emigracji przez Edmunda Bałukę). Od IX w „S”.

Po 13 XII 1981 członek grupy działaczy skupionej wokół Grzegorza Ostrowskiego, Konrada Szulca, Tadeusza Lichoty, Jana Kosteckiego, Andrzeja Lipskiego. 12 I 1982 zatrzymany, osadzony na 2 doby w AŚ KW MO w Szczecinie, do 20 I 1982 internowany w Ośr. Odosobnienia w Goleniowie, 21 I – 7 VII 1982 w Wierzchowie. 15 II 1982 pobity (rzucił się na strażnika). Od VII 1982 przeniesiony do pracy chronionej w Zakładowym Zespole ds. Rehabilitacji w Stoczni Szczecińskiej; od końca 1982 na rencie. 1983-1988 kolporter ulotek i pism podziemnych, m.in. „Szerszenia”, „Bez dyktatu”, „CDN”, „Grota”; uczestnik niezależnych demonstracji i akcji ulotkowych (z Grzegorzem Ostrowskim). X 1983 – 2 I 1984 objęty nadzorem MO z powodu prowadzonego śledztwa przeciwko całej grupie działaczy, po rewizji i zasadzce 29 VIII 1983 u Konrada Szulca, 30 VIII 1983 u Witolda Romanowskiego. 9 I 1984 ponownie oskarżony o współudział w sprowadzeniu do Polski 200 egz. „Szerszenia”, przywiezionego przez obywatela francuskiego (wiosną 1984 śledztwo zawieszone). Wielokrotnie zatrzymywany na 48 godz., przesłuchiwany, stawiany przed kolegium ds. wykroczeń.

Sylwia Wójcikowa