Witold Władysław Sielewicz

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Witold Władysław Sielewicz, ur. 1 XII 1955 w Warszawie. 1978-1981 student Politechniki Warszawskiej, Wydz. Elektroniki, absolwent Wyższej Szkoły Zarządzania i Marketingu w Warszawie (2001).

1976-1977 pracownik techniczny Stołecznego Ośrodka Elektronicznej Techniki Obliczeniowej, 1977-1980 Polskiego Radia. 1972-1979 założyciel, organizator i prowadzący bibliotekę środowiskową wydawnictw niezależnych i emigracyjnych (otrzymywanych od rodziny z Zachodu) w Warszawie (potem prowadzonej przez jego brata Bogumiła Sielewicza). Od 1976 kolporter wydawnictw niezależnych. 1978-1980 współpracownik KSS KOR; 1979 współtwórca grupy samokształceniowo-dyskusyjnej przy kościele św. Franciszka z Asyżu przy ul. Hynka w Warszawie (prelekcje prowadzili m.in. Stefan Kisielewski, Antoni Macierewicz, Adam Michnik, Jacek Kuroń, Waldemar Kuczyński). Od 1979/1980 uczestnik prób reaktywacji niezależnego ruchu studenckiego na warszawskich uczelniach; współprowadzący (m.in. z Jackiem Czaputowiczem, Teodorem Klincewiczem i Wojciechem Borowikiem) akcję zbierania podpisów wśród studentów pod petycją ws. rozwiązania SZSP. Od początku 1979 drukarz, kolporter, potem także redaktor „Robotnika”.

1980-1981 współzałożyciel (z Wojciechem Borowikiem), drukarz, współorganizator działalności wydawnictwa Biblioteka „Robotnika”, wspólnego przedsięwzięcia NOWej i redakcji „Robotnika”. W 1981 postawiono mu zarzut prokuratorski za wydanie broszury Dzieje sprawy Katynia (razem z Wacławem Holewińskim i B. Sielewiczem), w XII 1991 umorzony. W VIII 1980 organizator druku ulotek dla strajkujących robotników, od jesieni 1980 etatowy pracownik „S” MKZ/ZR Mazowsze, współorganizator poligrafii Regionu, potem pracownik biura KKK NZS, współorganizator niezależnej biblioteki. 1979-1986 pracownik NOWej, 1980-1981 zarządzał kilkoma podziemnymi drukarniami NOWej (organizator lokali, transportu i sprzętu) i jedną oficjalną drukarnią „S” w Zakładach Mechanicznych Ursus (szef Emil Broniarek). W II 1982 w podległej mu tajnej drukarni w Falenicy, prowadzonej przez Adama Grzesiaka i Andrzeja Górskiego, wydano pierwsze nr. „Tygodnika Mazowsze”.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce, Załężu k. Rzeszowa i Kielcach-Piaskach, zwolniony w XI 1982. 1982-1985 współzałożyciel, współorganizator działalności (z Janiną Jankowską, Markiem Modrzejewskim i Markiem Borowikiem) wydawnictwa Nowakaseta. Od 1986 właściciel gospodarstwa rolnego. 1986-1990 współtwórca ruchu samorządowego w Raszynie, działacz niezależnego Towarzystwa Gospodarczego (z Czesławem Bieleckim, Romualdem Szeremietiewem, Andrzejem Toborowiczem), od 1988 w Radzie Osiedlowej w Raszynie. 1988-1989 współpracownik „S” RI; 1989 współorganizator nielegalnego zjazdu „S” RI.

W 1989 komisarz wyborczy „S” w jednym z warszawskich okręgów wyborczych. 1990-1994 radny gminy Raszyn z listy KO, następnie członek Zarządu Rady Gminy Raszyn, delegat do Sejmiku Województwa Stołecznego. W 1990 współzałożyciel ROAD, potem członek UD, UW, PD. 1994-1998 radny gminy Nadarzyn. 1998-2003 p.o. z-ca dyr. Zarządu Dzielnicy Ochota Gminy Centrum. Od 2007 z-ca burmistrza w Urzędzie Dzielnicy Żoliborz (z rekomendacji PD). Działacz Fundacji Samostanowienie, Fundacji Wschodniej im. Jerzego Giedroycia, Stowarzyszenia Wolnego Słowa oraz Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Kupców i Drobnej Wytwórczości.

Wyróżniony nagrodą Polcul Foundation (1984), odznaką Zasłużony Działacz Kultury (1999), odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

5 V 1980 – 12 XII 1989 rozpracowywany przez Wydz. III-2 KS MO/SUSW w ramach SOS/SOR krypt. Lekcja.

Ewa Brudzyńska