Wojciech Ruciński

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Wojciech Ruciński, ur. 18 VII 1954 w Pabianicach. Absolwent Politechniki Łódzkiej, Wydz. Mechaniczny (1978).

Od 1978 kierownik średniego szczebla w Elektrowni Bełchatów. 1970-1973 w ZMS, 1973-1978 w SZSP, 1973-1982 uczestnik Duszpasterstwa Akademickiego.

Od IX 1980 w „S”, współzałożyciel Komitetu Założycielskiego, od X 1980 członek KZ w Elektrowni Bełchatów; od IX 1980 współorganizator biblioteki wydawnictw niezależnych w siedzibie KZ, współzałożyciel niezależnego pisma „Echa” (z Bogumiłem Grzelakiem, Janem Paszkowskim, Franciszkiem Wojtakiem), organizator pracy wydawniczej i kolportażu, kolporter wydawnictw niezależnych oraz tzw. cegiełek z regionów dolnośląskiego, śląskiego, łódzkiego.

1982-1984 działacz nieformalnej grupy podziemnej w EB (z Tadeuszem Mogielskim, J. Paszkowskim, Tadeuszem Smucerowiczem, F. Wojtakiem, Zbigniewem Zakrzewskim), kolporter wydawnictw podziemnych, m.in. „Z dnia na dzień”, „Solidarności Walczącej”, „CDN”, „Wolnych Związków”, na terenie elektrowni w Rogowcu. Współorganizator, uczestnik akcji ulotkowych, włączania syren w rocznice 13 XII, wywieszania flag oraz zbiórek środków na pomoc represjonowanym. 3-krotnie wzywany po awariach na przesłuchania na komendę MO w Bełchatowie pod zarzutem sabotażu, poddawany rewizjom, w I 1984 przeniesiony karnie z pionu ruchu do pionu remontów.

Od 1989 kierownik średniego szczebla w EB.

Odznaczony Brązową Odznaką Zasłużony dla Energetyki (1989), Srebrnym Krzyżem Zasługi (1996).

Hanna Tazbir