Wydawnictwo im. Olofa Palme

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Wydawnictwo im. Olofa Palme, działające III 1986 – II 1988 w Warszawie, kontynuacja struktury wydawniczej Grupy Politycznej Robotnik. Stanowiło zaplecze poligraficzne dla podziemnych środowisk socjaldemokratycznych, następnie PPS.

Najważniejszą rolę w wydawnictwie odgrywali drukarze: Grzegorz Ilka, Cezary Miżejewski, Jan Tomasiewicz i Tomasz Truskawa oraz stali współpracownicy: Joachim Biernacki, Piotr Ikonowicz, Krzysztof Markuszewski, Małgorzata Motylińska, Michał Piechotek i Andrzej Sieradzki.

Oficyna dysponowała powielaczem Roneo Vickers (drukarnia przy ul. Noakowskiego w Warszawie), powielaczami białkowymi, od wiosny 1987 offsetem formatu A4 (drukarnia przy ul. Zajęczej) oraz drukarniami sitodrukowymi; drukowano też w Jastrzębiu-Zdroju i Pszowie k. Wodzisławia Śl.

Wydano 11 książek i broszur o tematyce historycznej i związkowej, specjalizowano się jednak głównie w drukowaniu prasy. Ukazywały się następujące tytuły: „Robotnik”, „Robotnik” (reprint pisma emigracyjnego), „Robotnik Pomorza Zachodniego”, „Robotnik Mazowiecki”, „Robotnik Trójmiasta”, „Warszawianka”, „Gazeta Jastrzębska”, „Praca, Płaca, BHP” (pismo Centralnego Wydz. Zawodowego PPS), „Biuletyn Informacyjny PPS”, „OBI Osiedlowy Biuletyn Informacyjny”, „Czekista” (pismo NZS Wydz. Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego), „Poradnik Społecznego Inspektora Pracy”. Drukowano też prasę zakładową, m.in. „Montera”, „Radiowca”, „Bizonowe Echo” (Płock), „Petrochemię” (Płock), „Victorię” (Lublin), „Iskrę” (Pionki) oraz pisma kopalń z Jastrzębia-Zdroju i Wodzisławia Śl., „Biuletyn WiP”, „Międzymorze” (nr 1). Usługowo drukowany był też „Tygodnik Mazowsze”.

Wydawnictwo zakończyło działalność po rozłamie w PPS, jednak wiele druków do końca 1989 sygnowano nazwą Wydawnictwo im. Olofa Palme.

Publikacje: Adam Ciołkosz, Tomasz Arciszewski (1986); Karta praw robotniczych (1986); Hans-Dieter Komp, Dzieje kościoła grecko-katolickiego na Ukrainie po II wojnie światowej (1985); Antoni Pajdak, Z Pruszkowa na Łubiankę (1986); Józef Piłsudski, Jak stałem się socjalistą (1986); Władysław Pobóg-Malinowski, Katastrofa wrześniowa (1987); Pracownicze kasy zapomogowo-pożyczkowe (1988); Zbigniew Romaszewski, Odrodzenie ruchu związkowego. Kasy samoobrony NSZZ „Solidarność” (1988); Barbara Skarga, Granica (1986); Henryk Wujec, „Solidarność” w zakładach pracy (1987); Zygmunt Żuławski, Chcę bronić czystości socjalizmu (1986).

Włodzimierz Domagalski