Zbigniew Dominiak

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie II.

Zbigniew Dominiak, ur. 2 I 1929 w Łodzi, zm. 3 XI 2007 tamże. Absolwent Politechniki Łódzkiej (1955).

W 1943 robotnik przymusowy u Niemców. 1951-1968 pracownik m.in. Zakładów Wytwórczych Aparatury Telefonicznej w Łodzi, Zakładu Usług Radiowych i Telewizyjnych tamże, Lotniczej Jednostki Wojskowej w Leźnicy Wielkiej, Przemysłowego Instytutu Automatyki Cenaro w Łodzi, 1968-1988 Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Maszyn Włókienniczych tamże.

Od IX 1980 w „S”; fotograf dokumentalista okresu tworzenia niezależnego ruchu związkowego, m.in. spotkań założycielskich w Łodzi (u Andrzeja Ostoi-Owsianego, Grzegorza Palki), demonstracji; fotoreporter ZR Ziemia Łódzka; w 1981 dziennikarz niezależnego pisma „Żywią i Bronią”.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Łęczycy, następnie w Łowiczu, zwolniony 4 II 1982. 1982-1984 organizator pozyskiwania podzespołów elektronicznych dla „S” w Świętokrzyskiem i Małopolsce (m.in. z Wojskowych Zakładów Lotniczych w Łodzi); organizator pomocy dla internowanych, represjonowanych i ich rodzin; fotograf dokumentalista demonstracji, spotkań w łódzkich duszpasterstwach, wykonawca klisz do druku pism podziemnych, projektant albumów, wystaw fotograficznych dokumentujących wydarzenia stanu wojennego i pielgrzymkę Jana Pawła II do Łodzi w 1987. Autor pieśni religijnej Matko Boska, prosimy, zejdź z obrazu ram.

Od 1994 na emeryturze. Od 1997 prezes chóru Laudate Deum przy parafii Chrystusa Króla w Łodzi. 2004-2006 wiceprezes łódzkiego oddziału Polskiej Partii Narodowej. Autor patentów i usprawnień, 6-krotnie wyróżniany nagrodami państwowymi. Wyróżniony medalem O Niepodległość Polski i Prawa Człowieka 13 XII 1981 – 4 VI 1989 (2002), odznaką Zasłużony Działacz Kultury (2001).

Edward Pińkowski