Zbigniew Pluciński

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Pluciński Zbigniew, ur. 21 VI 1949 w Ostrowie Wielkopolskim. Ukończył Technikum Kolejowe Ministerstwa Komunikacji w Ostrowie Wielkopolskim (1968).

1968–1973 ślusarz, mistrz w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Ostrowie Wielkopolskim; 1973 – 16 XII 1981 specjalista ds. planowania produkcji w ZNTK w Gdańsku.

W VIII 1980 współorganizator strajku w zakładzie; od IX 1980 w „S”; przewodniczący Komisji Porozumiewawczej ZNTK, od XII 1980 przewodniczący Komisji Zakładowej, od III 1981 pracownik etatowy KZ; w VII 1981 delegat na I WZD Regionu Gdańskiego, wiceprzewodniczący Sekcji Krajowej Kolejarzy.

15–18 XII 1981 współorganizator strajku, przewodniczący KS, po zakończeniu strajku w ukryciu, poszukiwany listem gończym przez MO. Zwolniony z pracy w trybie natychmiastowym. Ujawnił się w II 1983. 11 VI 1983 w procesie z innymi ukrywającymi się dotychczas przywódcami strajku w ZNTK Czesławem Stachelem i Jerzym Jabłońskim skazany przez Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni na karę 1 roku pozbawienia wolności. 29 VIII 1983 Sąd Najwyższy Izba Wojskowa w Warszawie uchylił wyrok i postępowanie karne umorzył. III 1983 – XII 1983 monter instalacji urządzeń sanitarnych i przemysłowych w Zakładach Mięsnych w Gdańsku.

Od III 1984 na emigracji w Australii, VI 1984 – 2004 robotnik/operator w odlewni żeliwa w Adelaide, 2004–2008 operator tokarek komputerowych w Semmler Engineering w Adelaide, od 2008 kurier w RED/Air Road and RED w Adelaide. 1985–1999 prowadził cotygodniowe audycje radiowe zawierające wiadomości polityczne, historyczne, komentarze, ciekawostki, muzykę, itp. z Polski i świata w PBA FM w Adelaide.

12 III 1982 – 12 V 1983 rozpracowywany przez Wydz. II KW MO w Gdańsku w ramach SOR o krypt. Zbieg.

Arkadiusz Kazański