Zbigniew Zdzisław Kuzia

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Zbigniew Zdzisław Kuzia, ks., ur. 13 I 1947 w Stalowni k. Lubartowa. Absolwent Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie, w 1971 święcenia kapłańskie; 1972-1975 student historii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

1971-1973 wikariusz w parafii w Tarnogórze k. Zamościa, 1972-1975 zatrudniony w administracji WSD w Lublinie, 1975-1981 wikariusz w parafii św. Michała w Lublinie.

W IV 1981 skierowany do zorganizowania nowej parafii Matki Bożej Królowej Polski (jednej z trzech lubelskich parafii, na których utworzenie władze wyraziły zgodę na fali solidarnościowej odwilży) w robotniczej dzielnicy Tatary, obejmującej m.in. teren Fabryki Samochodów Ciężarowych i zamieszkanej przez jej pracowników; w bliskim kontakcie z „S” w FSC.

14-16 XII 1981 organizator posługi duszpasterskiej kilku księży dla uczestników strajku w FSC (codzienna msza św. i spowiedź w fabryce). 1982-1989 udostępniał pomieszczenia parafii na ośrodek pomocy rodzinom internowanych i uwięzionych, następnie na spotkania i działalność KZ w FSC i TZR (m.in. prowadzono punkt kolportażowy oraz wykłady podziemnej Wszechnicy Związkowej). Od 1983 proboszcz parafii Matki Bożej Królowej Polski; od 1985 referent diecezjalny duszpasterstwa ludzi pracy; współorganizator spotkań duszpasterskich i pielgrzymek „S”.

W 1992 (po śmierci ks. Mieczysława Brzozowskiego) regionalny duszpasterz ludzi pracy. W 2005 współorganizator Klubu Pracy przy Domu Parafialnym. Od 1985 kanonik honorowy kapituły katedralnej w Lublinie.

Odznaczony Krzyżem Semper Fidelis przez ZR Środkowo-Wschodniego „S” (2004).

Marcin Dąbrowski