Zdzisław Konury

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Zdzisław Konury, ur. 28 XI 1952 w Szczecinie, zm. 12 X 2007 tamże. Ukończył Technikum Mechaniczne w Szczecinie (1972).

1972-1979 technik mechanik silników wysokoprężnych w Elektrowni Dolna Odra, 1979 – XII 1981 mechanik w Szczecińskiej Stoczni Remontowej Gryfia, W 1976 uczestnik protestu robotniczego w Elektrowni, w kontakcie z KOR, następnie KSS KOR, uczestnik spotkań niezależnych środowisk w Szczecinie.

19-30 VIII 1980 współorganizator strajku w Gryfii, członek KS; od IX 1980 w „S”; od XI 1980 wiceprzewodniczący Komisji Wydziałowej, delegat do MKR w Szczecinie.

13-15 XII 1981 uczestnik strajku, wiceprzewodniczący KS; 18 XII 1981 zwolniony z pracy; 5 V 1982 internowany, przetrzymywany w AŚ KW MO w Szczecinie, od 11 V 1982 w Ośr. Odosobnienia w Wierzchowie, od 2 VIII 1982 w Strzebielinku, zwolniony 23 XII 1982. W 1983 ślusarz w Rzemieślniczym Zakładzie Ryszarda Seroczyńskiego w Tanowie, 1983-1989 ajent punktu skupu butelek w WSS Społem w Szczecinie. 1983-1988 jeden z pomysłodawców, współzałożyciel, wydawca, grafik, drukarz podziemnego miesięcznika „Obraz”; współwydawca podziemnego pisma „Feniks”, od 1983 drukarz szczecińskiej edycji „Tygodnika Mazowsze” (1987), „Tygodnika Wojennego” (do 1985), oraz ulotek, komunikatów; organizator papieru i matryc, organizator kolportażu prasy podziemnej w Szczecinie i województwie, akcji plakatowych na terenie miasta; uczestnik demonstracji, organizator spotkań opozycjonistów w domu siostry. 26 IV 1984 aresztowany, przetrzymywany w AŚ w Nowogardzie, 21 VII 1984 zwolniony na mocy amnestii. 1983-1989 kilkadziesiąt razy zatrzymywany na 48 godz., przesłuchiwany, poddawany rewizjom.

1990-2007 prace dorywcze, w 2007 wykonawca robót wykończeniowych w Prywatnym Zakładzie Remontowo-Budowlanym w Szczecinie.

Odznaczony Honorową Odznaką Zasłużony dla Kultury Polskiej (2005); pośmiertnie Honorową Złotą Odznaką Gryf Pomorski (2009).

Do 9 IV 1985 rozpracowywany przez Wydz. V WUSW w Szczecinie w ramach KE krypt. Robinson.

Sylwia Wójcikowa