Zdzisław Podolski

Z Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Zdzisław Podolski, ur. 29 IX 1938 w Lipnikach na Wołyniu (obecnie Ukraina), zm. 3 IX 2016 w Gryfinie. Ukończył Technikum Górnicze w Turoszowie (1968).

1956-1961 zatrudniony w Rogoźnickich Kamieniołomach Drogowych, 1961-1970 w KWB Turów w Turoszowie, 1970-1974 w Zakładzie Remontowo-Energetycznym Energomontaż-Zachód, 1974-1979 w Elektrowni Dolna Odra w Gryfinie. Od 1974 uczestnik niezależnych uroczystości na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie w rocznice Grudnia ’70. Od 1977 współpracownik KSS KOR, 1978-1980 kolporter ogólnopolskiego niezależnego pisma „Robotnik”, od 30 IX 1979 (m.in. z Janem i Mirosławem Witkowskimi) współzałożyciel i działacz WZZ Pomorza Zachodniego, drukarz ulotek WZZ, w 1979 sygnatariusz Karty Praw Robotniczych, w III 1980 współzałożyciel pisma „Robotnik Szczeciński”. 1975-1979 wielokrotnie zatrzymywany na 48 godz. z rewizjami w mieszkaniu, poddawany prowokacjom (dochodzenie ws. rzekomego pobicia funkcjonariuszy MO), naciskom na opuszczenie kraju (nękano też rodzinę), karany grzywnami przez kolegium ds. wykroczeń; w 1979 zwolniony z pracy. VIII 1980 – I 1981 prowadził punkt naprawy sprzętu AGD, w I 1981 przywrócony do pracy w Dolnej Odrze.

Od IX 1980 w „S”; w 1981 sygnatariusz Deklaracji ideowej Klubów Rzeczypospolitej Samorządnej Wolność-Sprawiedliwość-Niepodległość.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Goleniowie, następnie w Wierzchowie, 13 II 1982 w związku z głodówką pobity, od 11 III 1982 hospitalizowany; we IX 1982 zwolniony z pracy. Po wyjściu działacz grup podziemnych skupionych wokół braci J. i M. Witkowskich i Edmunda Bałuki, kolporter podziemnych wydawnictw na terenie Gryfina, m.in. „Robotnika Pomorza Zachodniego”; w 1983 współwydawca podziemnego pisma „Krawędź. Ziemia Gryfińska”; zaangażowany w pomoc dla represjonowanych, uczestnik manifestacji. Od IX 1983 na rencie. 1982-1987 wielokrotnie zatrzymywany, aresztowany, przetrzymywany m.in. VII-X 1982 w ZK w Goleniowie, IV-X 1984 w AŚ w Szczecinie, kierowany na przymusowe badania psychiatryczne; 6 III 1986 skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryfinie na 2 lata i 3 mies. więzienia oraz wysoką grzywnę; w aresztach i więzieniach prowadził wielodniowe głodówki, protestując przeciw pobiciom.

Od 1990 członek Ligi Obrony Praw Człowieka. Od 2008 przewodniczący Powiatowej Reprezentacji Narodu Polskiego.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).

Do 15 XII 1986 rozpracowywany przez p. V RUSW w Gryfinie w ramach KE krypt. Agitator.

Sylwia Wójcikowa