Zdzisław Szpakowski

Z Encyklopedia Solidarności

Wersja robocza.

Zdzisław Szpakowski, ur. 1 III 1926 w Swisłoczy (obecnie Białoruś), zm. 26 X 2006. Ukończył szkołę podchorążych Dym. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, kierunek socjologia (1952).

Od 1942 w NOW w Siedlcach, następnie w NSZ i w NSZ AK; po zajęciu ziemi siedleckiej przez NKWD w konspiracyjnym Narodowym Zjednoczeniu Wojskowym - dowódca młodzieżówki; zagrożony aresztowaniem, w leśnym oddziale zbrojnym; po ujawnieniu się jesienią 1945 w Warszawie nadal w kontakcie z NZW, w 1946 ponownie w podziemiu; ujawnił się wiosną 1947. Od 1954 wykładowca na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, członek warszawskiego KIK, 1966-1988 redaktor działu historycznego „Więzi”, w latach 50. i 60. wykładowca Towarzystwa Kursów Naukowych; w 1979 sygnatariusz apeli i listów w obronie bitych studentów, osób represjonowanych, robotników Radomia i Ursusa.

Od IX 1980 w „S”, doradca KS w Lublinie.

13 XII 1981 internowany w Ośr. Odosobnienia w Warszawie-Białołęce. Inwigilowany od 1945 do 1989. W latach 80. współpracownik Duszpasterstwa Ludzi Pracy Wola w Warszawie oraz Duszpasterskiego Ośrodka Kultury Chrześcijańskiej w Stalowej Woli; współtwórca (z Adamem Stanowskim) programu Studium Społecznego Duszpasterstwa Ludzi Pracy w Stalowej Woli, wykładowca historii związków zawodowych i najnowszej historii Polski (1986-1989) tamże; prelegent podczas tygodni kultury chrześcijańskiej w całej Polsce.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006).

Ewa Kuberna